<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Nie ma na świecie sił, które mogłyby zahamować zwycięski marsz do komunizmu”> 
<author_1=”N. S. Chruszczow”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="3">
<date=”1954-03-09”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Czyż nie świadczy to najwymowniej o tym, że nasza partia i naród radziecki toczą wytrwałą walkę o wcielenie w życie wielkich leninowskich idei elektryfikacji kraju? 
Dane o wzroście najważniejszych gałęzi przemysłu dowodzą w sposób przekonywający, jak wielkie wyniki uzyskuje nasz naród dzięki mądrej polityce socjalistycznego uprzemysłowienia kraju, zrealizowanej pod kierownictwem Komitetu Centralnego partii z wielkim kontynuatorem dzieła Lenina J. W. Stalinem na czele.
Obecnie, gdy stworzony już został u nas potężny przemysł, Partia Komunistyczna i Rząd Radziecki mają możność, nie osłabiając troski o dalszy rozwój przemysłu ciężkiego, który stanowi kardynalną podstawę ekonomiki radzieckiej, rozwijania w przyspieszonym tempie przemysłu lekkiego i spożywczego, zapewnienia zdecydowanego wzrostu rolnictwa.
Wiadomo, że Komitet Centralny KPZR i Rada Ministrów ZSRR przewidziały w swoich uchwałach zwiększenie produkcji towarów przemysłowych masowego spożycia w rozmiarach znacznie przekraczających piąty plan pięcioletni. Zwiększone zostają w wielkim stopniu inwestycje w tych gałęziach przemysłu. W 1954 roku w zakresie Ministerstwa Towarów Przemysłowych Masowego Spożycia i Ministerstwa Przemysłu Artykułów Żywnościowych inwestycje wyniosą przeszło 14 miliardów rubli wobec 7,6 miliarda rubli w 1953 roku, co oznacza wzrost o 84 procent.
Nasz przemysł lekki i spożywczy nigdy jeszcze nie rozwijał się w tak szybkim tempie. Aby zapewnić dalszy rozwój przemysłu ciężkiego i lekkiego, należy ujawnić i uruchomić niemiernie bogate rezerwy dotychczas niewykorzystane. Przodujące przedsiębiorstwa zdobyły nadzwyczaj cenne doświadczenia w dziedzinie organizacji produkcji, których rozpowszechnienie umożliwi naszemu przemysłowi zdecydowany wzrost produkcji w oparciu o istniejące już urządzenia i powierzchnię produkcyjną.
Przytoczę tu jeden przykład. W prasie omawiano szeroko metodę szybkościowego wypalania cegły, zaproponowaną przez majstra cegielni woroneżkiej tow. Duwanowa. Metoda ta umożliwia zwiększenie produkcji cegły z jednego metra sześciennego pieca do 2.300 sztuk wobec osiągniętego faktycznie dotąd w cegielniach poziomu 1.200 sztuk cegły.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>

